woensdag 8 september 2010

Mijn zilverglasavontuur

Als ik 's ochtends vol verwachting naar mijn oventje trippel haal ik meestal even diep adem voordat ik hem open. De avond ervoor, de nacht en de ochtend heb ik altijd het ouderwetse Sinterklaasgevoel. Je weet wel, je hebt je schoen gezet, uit volle borst liedjes gezongen, voor de zekerheid een verlanglijstje in de schoen gestopt (je weet ten slotte maar nooit) en dan is het wachten met die onderbuikgevoelens begonnen.

Inmiddels weet ik uit ervaring dat er altijd een paar scenario's zijn die zich kunnen afspelen als ik de oven open doe:

- ''Oke, goed gelukt.'' Met andere woorden, het is precies zo geworden als ik had verwacht.
of
-''Oh...'' Een grote teleurstelling.

Maar soms, heel soms haal ik er een kraal uit die beter is dan ik had verwacht, een kraal die mijn stoutste dromen in het niet laten vallen, een kraal waar ik stiekem
heel trots op ben. Het gevoel dat ik dan heb is lastig te omschrijven. Geluk, triomf, trots, ...

Maandag kwam dat geweldige gevoel weer even om de hoek kijken toen ik voor het eerst met zilverglas had gewerkt. Ik had nooit verwacht dat het me uberhaupt zou lukken om kleur uit het glas te krijgen (zeker niet na alles wat ik erover had gelezen) maar het is gelukt! Dit smaakt naar heel veel meer......




3 opmerkingen:

  1. Wow, dat ziet er gaaf uit!!
    Toch wel leuk dan he als het zo goed lukt...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wow dat ziet er mooi uit!

    Groetjes Charlotte

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik vind ze waanzinning mooi! De vorm is niet zo mijn smaak, maar die kleuren zo... geweldig!

    Trouwens, je hebt een award gewonnen :) Haal 'm op op mijn blog!

    BeantwoordenVerwijderen