dinsdag 21 september 2010

Een bittergarnituur graag!

''Graag een bittergarnituur met extra veel blokjes kaas.''
''Prima mevrouw, komt eraan! En mocht u een flesje willen opwarmen voor de kleine dan kan dat hoor.''
''Dank u maar dat is niet nodig, ze eet met ons mee.''
''Maar, euh, ze is nog een baby toch?''
''Ze eet met ONS mee!''

Zomaar een gesprek die zomaar binnenkort wel eens in het echt kan gaan plaatsvinden. Voorheen ging ik er altijd vanuit dat een baby altijd melk dronk en daarnaast later wel eens wat fruit of groente. Misschien een soepstengel of een liga maar die melk blijft. Dacht ik......

Wat doe je als je baby niet wil drinken of maar heel weinig drinkt? Juist, je wringt je in allerlei bochten om die melk zo aantrekkelijk mogelijk te maken. Melkpap, melkpap vanille, melk met een scheutje diksap (alleen de kleur al, net een bedorven fristi), melkpap appel, melkpap zo dik dat je het kunt lepelen (en dat ook vervolgens gaan proberen) maar tevergeefs.

Wat doe je dan? Natuurlijk! Als overbezorgde-eerste-keer-mama bel je het opperhoofd, ofterwijl, het consultatiebureau. Ik zoek het nummer op en bel. Vervolgens krijg ik een ontzettend keurige mevrouwenstem aan de lijn en net voordat ik los wil barsten over mijn bezorgde moedergevoelens besef ik dat het een bandje is. Gelukkig weet ik op tijd de juiste toets in het keuzemenu in te drukken. Nu komt het vast goed! Even later weer zo' n vriendelijke, keurige mevrouwenstem die me mededeelt dat ik in de wacht sta. Weliswaar sta ik wel op plekje 1, dat dan weer wel. Gelukkig, even later nog een vriendelijke mevrouwenstem maar dit keer een echte. Ze luistert maar al snel concludeert ze dat ik daarvoor de wijkverpleegkundige om raad moet vragen, zij zal me deze middag nog terugbellen. Oke dan. Telefoon op stand-bye en wachten maar.

..............................................................................................

Trrrrrrrring! Trrrrrrring! Als ik opneem hoor ik een bekende stem aan de lijn, de wijkverpleegkundige. Ik leg kort uit hoe het zit en ach, nu ik haar toch aan de lijn heb bombardeer ik haar gelijk met mijn overige zorgen want echt, die heb je als moeder genoeg en zeker als overbezorgde-eerste-keer-moeder. Na wat vragen heen en weer komen we erachter dat er geen medische oorzaak kan zijn, gelukkig. Denkbeeldig veeg ik de druppels zweet van mijn voorhoofd, deze hindernis heb ik maar mooi alvast genomen. Dan oppert ze een heel nieuw idee, een idee waar ik zelf echt never nooit aan had gedacht, namelijk: onze baby LUST geen melk! Even ben ik stil, heb ik dat goed gehoord, ze lust geen melk? Ja hoor, het schijnt wel vaker voor te komen en om het gebrek aan melk te compenseren is het slim om boterhammetjes jonge kaas te geven en......blokjes kaas uit het vuistje! Verbaasd neem ik afscheid en er verschijnt al gauw een grijns op mijn gezicht.

Ik ren gauw even naar de supermarkt voor een groot stuk jonge kaas en van die gezellige prikkertjes en bestel voor mij maar vast een bittergarnituur met extra veel kaas!

woensdag 8 september 2010

Mijn zilverglasavontuur

Als ik 's ochtends vol verwachting naar mijn oventje trippel haal ik meestal even diep adem voordat ik hem open. De avond ervoor, de nacht en de ochtend heb ik altijd het ouderwetse Sinterklaasgevoel. Je weet wel, je hebt je schoen gezet, uit volle borst liedjes gezongen, voor de zekerheid een verlanglijstje in de schoen gestopt (je weet ten slotte maar nooit) en dan is het wachten met die onderbuikgevoelens begonnen.

Inmiddels weet ik uit ervaring dat er altijd een paar scenario's zijn die zich kunnen afspelen als ik de oven open doe:

- ''Oke, goed gelukt.'' Met andere woorden, het is precies zo geworden als ik had verwacht.
of
-''Oh...'' Een grote teleurstelling.

Maar soms, heel soms haal ik er een kraal uit die beter is dan ik had verwacht, een kraal die mijn stoutste dromen in het niet laten vallen, een kraal waar ik stiekem
heel trots op ben. Het gevoel dat ik dan heb is lastig te omschrijven. Geluk, triomf, trots, ...

Maandag kwam dat geweldige gevoel weer even om de hoek kijken toen ik voor het eerst met zilverglas had gewerkt. Ik had nooit verwacht dat het me uberhaupt zou lukken om kleur uit het glas te krijgen (zeker niet na alles wat ik erover had gelezen) maar het is gelukt! Dit smaakt naar heel veel meer......