maandag 12 juli 2010

Schoolhouse Rock - Three is a Magic Number

Ik heb altijd gezegd, ik word niet zo'n moeder. Ik word niet zo'n moeder die constant enthousiast over het volgende boertje van haar kind vertelt. Ik word niet zo'n moeder die aan iedere vage kennis een stapel foto's onder zijn neus schuift. Ik word niet zo'n moeder die aan iedereen die het weten wil in geuren en kleuren vertelt welke flexa-kleurenwaaier ik nu weer vanochtend aantrof. Nee, ik word niet zo'n moeder.

Inmiddels zijn we ruim 4 maanden verder en tot mijn grote schrik besef ik, ik ben zo'n moeder. In mijn tas zit standaard een schattig mapje met de echofoto's en een stapel foto's van net na de geboorte tot nu. Ook vind ik het heerlijk om te kletsen over alles wat maar te maken heeft met mijn meisje of het onderwerp baby's in het algemeen.

Voor alle mensen die ik hiermee mateloos irriteer: sorry. Ik kan het niet helpen maar iedere dag als ik naar haar kamertje ga om haar te halen word ik begroet met een brede lach en wild zwaaiende armpjes van pret om vervolgens, nadat ik haar opgetild heb, begroet te worden met een dikke knuffel. En iedere avond, als ze in haar bedje ligt te slapen ga ik eventjes kijken en dan zie ik haar met haar knuistjes hoog langs haar hoofdje opgetrokken en soms verschijnt er dan een glimlach op haar gezicht. Ik moet me altijd bedwingen om haar niet wakker te maken en haar dan dicht tegen me aan te houden, gewoon, omdat ik haar zo lief vind. Stiekem leg ik altijd even mijn hand op haar buikje en strijk ik over haar gezichtje en hoofdje en heel soms kan ik het echt niet laten om een kus op haar voorhoofd te drukken, gelukkig wordt ze er nooit wakker van.

Ik wist dat ik heel veel van dit kindje zou gaan houden maar dat het geluk zo intens zou zijn dat is met een pen te beschrijven. Nu snap ik al die andere mensen die het over niets anders dan hun kind hebben en nu snap ik eindelijk de betekenis van dit liedje want oh, wat is het waar, 3 is a magic number!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen